Гласот!

Длабоко, од најдлабоките длабочини се јавува глас, толку е нежен и тивок, молбен убаво ми е со него, го чувствувам неговото присуство. Ме прави јака, реална, вистинска. Уживам скоро во сè кога го чувствувам, мекнеам, се стопувам, солзи течат и го влечат нагоре, кон површината. Тие се негови спасителки, да биде чуен, да биде виден, … Продолжи со читање Гласот!

Тишина

Надвор од границите, внатрешните и надворешните, живост и присутност, тишина. Отворено и затворено, со копнеж за бескрајот, близина во далечината, знаење во незнаењето. Густа и исполнувачка, проѕирна и олеснувачка. Тишина... {poem by Karolina Jakimovska}